Hayo - insonning abadiy go‘zalligi va latofatidir. Hayosiz yuz jonsiz jasadga o‘xshaydi.

Kishini qabih va bemaza ishlarga qadam qo‘yishdan tutib turadigan va uni yaxshi xulq va ishlarga yo‘llashiga hayo deyiladi.

Hayo chiqib ketgan eshikdan balo kirib keladi.

Ey Navoiy, o’yin kulgi naqadar diltortar bo’lmasin, odob va hayo yanada yaxshi, xushdir.

Айш, Навоий, неча дилкашдурур, Лек адаб бирла ҳаё хушдурур

Илм ҳаё билан кибр орасида йўқ бўлиб кетади.

Oh tortgan chog‘ingda yo‘lga ko‘z tutgil, Yo‘lda quduq bordur, ehtiyoting qil, Do‘st uyida mahram bo‘lgan vaqtingda, Ko‘lingni, ko‘zingni, dilni tiya bil.

“Mana Buyuklar” kanali